علت درد ساق در دوندگان و نقش فیزیوتراپی
درد ساق پا یکی از مشکلات نسبتاً شایع در دوندگان، ورزشکاران و افرادی است که به‌تازگی میزان فعالیت بدنی خود را افزایش داده‌اند. یکی از علت‌های شناخته‌شده این نوع درد، شین اسپلینت است؛ مشکلی که در منابع پزشکی با عنوان Medial Tibial Stress Syndrome یا MTSS نیز شناخته می‌شود.
درد معمولاً در امتداد قسمت داخلی استخوان ساق احساس می‌شود و ممکن است در شروع دویدن، هنگام تمرین یا پس از فعالیت بیشتر شود.
در مراحل ابتدایی، گاهی درد پس از استراحت کاهش پیدا می‌کند. اما اگر فشار تمرینی بدون مدیریت مناسب ادامه داشته باشد، علائم ممکن است زودتر هنگام فعالیت ظاهر شوند و مدت بیشتری پس از تمرین باقی بمانند.
این مشکل بیشتر در فعالیت‌هایی دیده می‌شود که شامل دویدن، پرش یا وارد شدن مکرر نیرو به اندام تحتانی هستند. افزایش ناگهانی مسافت دویدن، شدت تمرین یا بازگشت سریع به ورزش پس از یک دوره کم‌تحرکی می‌تواند در بروز علائم نقش داشته باشد.
با این حال، هر درد ساقی شین اسپلینت نیست. شکستگی استرسی استخوان درشت‌نی، بعضی مشکلات عصبی و سندرم کمپارتمان ورزشی نیز می‌توانند باعث درد ساق شوند و در دردهای شدید یا غیرمعمول باید در نظر گرفته شوند.
شین اسپلینت دقیقاً چیست؟
این اصطلاح معمولاً برای درد ناشی از فشار تکراری در امتداد قسمت داخلی استخوان درشت‌نی یا Tibia به کار می‌رود.
در گذشته این مشکل گاهی فقط به‌عنوان التهاب عضلات اطراف ساق در نظر گرفته می‌شد، اما امروزه مشخص است که پاسخ استخوان و بافت‌های اطراف آن به بار تکراری نیز اهمیت دارد.
زمانی که میزان فشار واردشده طی تمرین بیشتر از ظرفیت فعلی بافت باشد، بدن فرصت کافی برای سازگاری و بازیابی بین جلسات تمرینی پیدا نمی‌کند.
در نتیجه ممکن است درد در امتداد قسمت داخلی ساق ظاهر شود.
این وضعیت به‌ویژه زمانی اهمیت پیدا می‌کند که فرد طی مدت کوتاهی مقدار دویدن، پرش یا سایر تمرینات پرفشار خود را به شکل قابل‌توجهی افزایش داده باشد.
درد شین اسپلینت در کدام قسمت ساق احساس می‌شود؟
درد معمولاً در قسمت داخلی ساق و در امتداد استخوان Tibia احساس می‌شود.
در بسیاری از افراد حساسیت در یک ناحیه نسبتاً وسیع از قسمت داخلی ساق وجود دارد و درد فقط محدود به یک نقطه بسیار کوچک نیست.
فرد ممکن است هنگام لمس چند سانتی‌متر از قسمت داخلی ساق درد یا حساسیت داشته باشد.
این ویژگی هنگام افتراق MTSS از بعضی آسیب‌های دیگر مانند شکستگی استرسی اهمیت دارد.
البته فقط بر اساس محل درد نمی‌توان تشخیص قطعی داد.
علائم شین اسپلینت چیست؟
شایع‌ترین علامت، درد در قسمت داخلی یا جلویی ـ داخلی ساق است.
در مراحل اولیه ممکن است درد:
- هنگام شروع دویدن ظاهر شود
- پس از گرم شدن کمتر شود
- پس از پایان تمرین دوباره بیشتر شود
اگر مشکل ادامه پیدا کند، ممکن است علائم زودتر هنگام ورزش شروع شوند.
سایر نشانه‌ها می‌توانند شامل موارد زیر باشند:
- حساسیت در امتداد استخوان ساق
- درد هنگام دویدن
- ناراحتی هنگام پریدن
- درد بعد از تمرین
- احساس سفتی یا خستگی ساق
- درد هنگام افزایش سرعت
- ناراحتی هنگام تمرین روی سطوح سخت
- کاهش توانایی ادامه تمرین
در بعضی ورزشکاران درد در ابتدا خفیف است و به همین دلیل تمرین ادامه پیدا می‌کند.
اما نادیده گرفتن افزایش تدریجی علائم ممکن است باعث طولانی‌تر شدن روند بازتوانی شود.
شین اسپلینت چرا ایجاد می‌شود؟
معمولاً یک علت واحد برای همه افراد وجود ندارد.
یکی از مهم‌ترین عوامل، افزایش سریع بار تمرینی است.
برای مثال فردی که مدت‌ها هفته‌ای پنج کیلومتر می‌دویده ممکن است ناگهان حجم دویدن خود را چند برابر کند.
یا فردی که مدت‌ها ورزش نکرده است ممکن است مستقیماً وارد تمرینات شدید و روزانه شود.
در چنین شرایطی استخوان‌ها، عضلات، تاندون‌ها و سایر بافت‌های اندام تحتانی فرصت کافی برای سازگاری با فشار جدید ندارند.
عوامل دیگری نیز ممکن است نقش داشته باشند:
- افزایش ناگهانی مسافت دویدن
- افزایش سرعت تمرین
- افزایش تعداد جلسات ورزشی
- تمرین زیاد روی سطوح سخت
- تغییر ناگهانی نوع تمرین
- شروع ورزش پس از دوره کم‌تحرکی
- کاهش قدرت بعضی عضلات پا و لگن
- کاهش تحمل عضلات ساق
- بعضی ویژگی‌های حرکتی پا
- سابقه آسیب‌های مرتبط با دویدن
وجود هرکدام از این عوامل به‌تنهایی به معنی علت قطعی نیست و باید مجموعه شرایط فرد در نظر گرفته شود.
چرا دوندگان بیشتر دچار این مشکل می‌شوند؟
هنگام دویدن، اندام تحتانی در هر قدم نیروی قابل‌توجهی دریافت می‌کند.
این نیرو باید توسط استخوان، عضلات، تاندون‌ها و سایر بافت‌ها مدیریت شود.
بدن توانایی سازگار شدن با چنین فشارهایی را دارد، اما این سازگاری به زمان نیاز دارد.
اگر مسافت یا شدت دویدن خیلی سریع افزایش پیدا کند، فشار ایجادشده ممکن است از ظرفیت فعلی بافت بیشتر شود.
به همین دلیل دوندگان تازه‌کار، افرادی که برنامه تمرینی خود را ناگهان تغییر داده‌اند و کسانی که پس از وقفه‌ای طولانی دوباره ورزش را شروع می‌کنند ممکن است بیشتر در معرض شین اسپلینت قرار بگیرند.
آیا فقط دوندگان دچار شین اسپلینت می‌شوند؟
خیر.
اگرچه این مشکل در دوندگان بسیار شناخته‌شده است، اما در فعالیت‌ها و ورزش‌های دیگری نیز دیده می‌شود.
برای مثال:
- فوتبال
- بسکتبال
- تنیس
- ژیمناستیک
- رقص
- تمرینات نظامی
- رشته‌های دارای پرش‌های مکرر
می‌توانند فشار تکراری زیادی به ساق وارد کنند.
در واقع هر فعالیتی که شامل افزایش قابل‌توجه دویدن یا پرش باشد، در صورت نبود آمادگی کافی می‌تواند زمینه ایجاد علائم را فراهم کند.
آیا کف پای صاف باعث شین اسپلینت می‌شود؟
برخی ویژگی‌های ساختاری یا حرکتی پا ممکن است با افزایش احتمال بروز علائم ارتباط داشته باشند.
برای مثال در بعضی افراد پایین آمدن زیاد قوس پا یا Overpronation هنگام راه رفتن و دویدن مشاهده می‌شود.
اما نباید نتیجه گرفت هر فردی که کف پای صاف دارد حتماً به این مشکل مبتلا خواهد شد.
ساختار پا فقط یکی از عوامل احتمالی است.
حجم تمرین، قدرت عضلات، آمادگی جسمانی، سابقه آسیب و نحوه افزایش فعالیت نیز اهمیت دارند.
به همین دلیل درمان نباید صرفاً روی شکل پا متمرکز شود.
تفاوت شین اسپلینت و شکستگی استرسی ساق چیست؟
این یکی از مهم‌ترین موضوعاتی است که هنگام بررسی درد ساق باید مورد توجه قرار گیرد.
شکستگی استرسی نوعی آسیب استخوانی مرتبط با بارهای تکراری است و در صورت ادامه فشار ممکن است جدی‌تر شود.
در MTSS، حساسیت معمولاً در امتداد ناحیه نسبتاً وسیع‌تری از قسمت داخلی ساق وجود دارد.
در مقابل، در شکستگی استرسی درد ممکن است نقطه‌ای‌تر و موضعی‌تر باشد.
همچنین با پیشرفت شکستگی استرسی ممکن است درد در فعالیت‌های سبک‌تر یا حتی در حالت استراحت نیز احساس شود.
نشانه‌هایی که می‌توانند نیاز به بررسی بیشتر آسیب استخوانی را مطرح کنند عبارت‌اند از:
- درد بسیار مشخص روی یک نقطه از استخوان
- افزایش درد هنگام تحمل وزن
- درد در فعالیت‌های روزمره
- درد در حالت استراحت
- درد شبانه
- تورم
- بدتر شدن مداوم علائم
وجود این موارد به معنی تشخیص قطعی شکستگی نیست، اما بررسی دقیق‌تری را ضروری می‌کند.
تفاوت شین اسپلینت با سندرم کمپارتمان ورزشی چیست؟
Chronic Exertional Compartment Syndrome یا سندرم کمپارتمان مزمن ناشی از فعالیت نیز می‌تواند در ورزشکاران باعث درد ساق شود.
اما الگوی علائم معمولاً متفاوت است.
در این وضعیت ممکن است هنگام فعالیت فرد احساس:
- فشار شدید
- سفتی
- پر بودن ساق
- بی‌حسی
- گزگز
- ضعف
داشته باشد.
علائم معمولاً بعد از شروع فعالیت ظاهر می‌شوند و پس از توقف تمرین کاهش پیدا می‌کنند.
وجود علائم عصبی مانند بی‌حسی یا ضعف نیاز به ارزیابی دقیق‌تری دارد.
آیا هر درد جلوی ساق شین اسپلینت است؟
خیر.
درد ساق می‌تواند علت‌های مختلفی داشته باشد، مانند:
- شکستگی استرسی
- آسیب عضلانی
- مشکلات تاندونی
- سندرم کمپارتمان
- تحریک عصبی
- درد ارجاعی
- آسیب ناشی از ضربه
به همین دلیل نباید هر درد ساق را بدون بررسی MTSS در نظر گرفت.
شین اسپلینت چگونه تشخیص داده می‌شود؟
تشخیص معمولاً با گرفتن شرح حال و معاینه آغاز می‌شود.
در ارزیابی ممکن است درباره مواردی مانند این موارد سؤال شود:
- درد از چه زمانی شروع شده است؟
- آیا اخیراً حجم تمرین افزایش پیدا کرده؟
- مسافت دویدن چقدر تغییر کرده است؟
- آیا کفش ورزشی تغییر کرده؟
- فرد روی چه سطحی تمرین می‌کند؟
- درد چه زمانی ایجاد می‌شود؟
- درد پس از تمرین چقدر ادامه دارد؟
- آیا در حالت استراحت نیز درد وجود دارد؟
سپس محل درد، حساسیت استخوان، قدرت عضلات، دامنه حرکت مچ پا و عملکرد فرد هنگام راه رفتن، دویدن و حرکات تک‌پا بررسی می‌شود.
اگر یافته‌ها با شین اسپلینت سازگار باشند، در بسیاری از افراد می‌توان درمان محافظه‌کارانه را بدون تصویربرداری آغاز کرد.
آیا MRI برای تشخیص لازم است؟
در بیشتر موارد معمول، MRI برای تشخیص اولیه ضروری نیست.
اگر علائم با الگوی معمول مطابقت نداشته باشند یا احتمال شکستگی استرسی مطرح باشد، پزشک ممکن است تصویربرداری را بررسی کند.
مواردی که می‌توانند نیاز به بررسی بیشتر را مطرح کنند شامل:
- درد شدید
- درد هنگام استراحت
- درد بسیار موضعی
- بهبود نیافتن علائم
- شک به آسیب جدی‌تر
هستند.
در روزهای اول چه باید کرد؟
اولین اقدام معمولاً کاهش فعالیتی است که درد را به شکل واضح تحریک می‌کند.
این موضوع الزاماً به معنی استراحت کامل و طولانی‌مدت نیست.
ممکن است لازم باشد فرد برای مدتی حجم دویدن را کاهش دهد یا از فعالیت‌های پرفشار فاصله بگیرد.
در عین حال بسته به شدت علائم، بعضی فعالیت‌های کم‌فشار ممکن است ادامه پیدا کنند.
هدف این است که فشار واردشده به ساق کاهش پیدا کند، بدون اینکه فرد برای مدت طولانی کاملاً غیرفعال شود.
آیا استراحت کامل شین اسپلینت را درمان می‌کند؟
استراحت ممکن است درد را کاهش دهد، اما اگر فرد بدون اصلاح عوامل مؤثر مستقیماً به همان حجم تمرین قبلی برگردد، علائم ممکن است دوباره ظاهر شوند.
برای مثال اگر درد پس از افزایش سریع مسافت دویدن ایجاد شده باشد، چند روز استراحت و سپس بازگشت مستقیم به همان حجم زیاد تمرین لزوماً مشکل را حل نمی‌کند.
بازتوانی باید به افزایش تدریجی ظرفیت بدن برای تحمل بار نیز توجه کند.
نقش فیزیوتراپی در درمان شین اسپلینت چیست؟
فیزیوتراپی می‌تواند به بررسی عواملی کمک کند که در ایجاد یا ادامه علائم نقش دارند.
ارزیابی فقط به محل درد محدود نیست.
ممکن است مواردی مانند:
- قدرت عضلات ساق
- عملکرد عضلات پا
- دامنه حرکت مچ
- کنترل لگن
- تعادل
- الگوی راه رفتن
- نحوه دویدن
- برنامه تمرینی
- حجم فعالیت
بررسی شوند.
بر اساس یافته‌های ارزیابی می‌توان برنامه‌ای متناسب با نیاز فرد طراحی کرد.
هدف فقط کاهش درد نیست؛ فرد باید دوباره بتواند فشار موردنیاز ورزش یا فعالیت خود را تحمل کند.
تمرینات قدرتی چه نقشی دارند؟
تقویت اندام تحتانی می‌تواند بخش مهمی از برنامه بازتوانی باشد.
بسته به شرایط فرد، تمریناتی برای عضلات ساق، کف پا، اطراف مچ، باسن یا تنه ممکن است در نظر گرفته شوند.
قدرت مناسب این عضلات می‌تواند به کنترل بهتر نیرو هنگام راه رفتن، دویدن و پرش کمک کند.
شدت تمرین باید مرحله‌ای افزایش پیدا کند.
آیا تمرین ساق مفید است؟
تمرین عضلات ساق می‌تواند بخشی از برنامه باشد، اما یک تمرین خاص برای همه افراد مناسب نیست.
در مراحل ابتدایی ممکن است تمرینات سبک‌تر آغاز شوند و سپس با افزایش تحمل، مقاومت بیشتر شود.
برای فردی که قصد بازگشت به دویدن دارد، عضلات ساق در نهایت باید بتوانند فشارهای تکراری دویدن را تحمل کنند.
نقش عضلات لگن چیست؟
حرکت اندام تحتانی نتیجه عملکرد یک زنجیره کامل از مفاصل و عضلات است.
در برخی افراد بررسی قدرت و کنترل عضلات لگن و باسن نیز اهمیت دارد.
اگر فرد هنگام دویدن، فرود یا ایستادن تک‌پا کنترل حرکتی مناسبی نداشته باشد، ممکن است تمرینات مرتبط با لگن نیز وارد برنامه شوند.
این موضوع به معنی آن نیست که ضعف عضلات باسن علت تمام موارد شین اسپلینت است.
برنامه باید بر اساس یافته‌های واقعی فرد طراحی شود.
آیا کشش عضلات ساق لازم است؟
اگر محدودیت حرکتی یا سفتی عضلانی وجود داشته باشد، تمرینات انعطاف‌پذیری ممکن است بخشی از برنامه باشند.
اما این مشکل صرفاً با کشش درمان نمی‌شود.
اگر عامل اصلی افزایش ناگهانی بار تمرینی باشد، انجام چند حرکت کششی بدون اصلاح برنامه دویدن احتمالاً کافی نیست.
قدرت، تحمل بار و نحوه افزایش فعالیت نیز اهمیت دارند.
کفش مناسب چه تأثیری دارد؟
کفش باید با نوع فعالیت و شرایط فرد متناسب باشد.
کفشی که بسیار فرسوده شده یا برای فعالیت موردنظر مناسب نیست ممکن است در بعضی افراد مشکل‌ساز شود.
اما نباید تصور کرد خرید یک مدل خاص کفش به‌تنهایی شین اسپلینت را درمان می‌کند.
کفش فقط یکی از عوامل است و بار تمرینی و روند بازتوانی همچنان اهمیت زیادی دارند.
آیا کفی طبی لازم است؟
در بعضی افراد با ویژگی‌های خاص حرکتی پا، پزشک یا فیزیوتراپیست ممکن است استفاده از Orthosis یا کفی را بررسی کند.
اما همه افراد به کفی طبی نیاز ندارند.
تصمیم درباره استفاده از کفی بهتر است بر اساس ارزیابی انجام شود و نه صرفاً وجود درد ساق.
آیا یخ مفید است؟
سرما ممکن است به کاهش موقت درد بعضی افراد کمک کند.
اما استفاده از یخ علت زمینه‌ای مشکل را تغییر نمی‌دهد.
اگر فرد همچنان با همان حجم بالای تمرین فعالیت کند، انتظار درمان کامل فقط با سرما منطقی نیست.
ماساژ چه نقشی دارد؟
ماساژ بعضی عضلات اطراف ساق ممکن است باعث کاهش موقت احساس سفتی یا ناراحتی شود.
اما مانند سایر درمان‌های غیرفعال نباید تنها بخش برنامه باشد.
برای بازگشت پایدار به ورزش، مدیریت تمرین و افزایش ظرفیت اندام تحتانی اهمیت بیشتری دارند.
آیا شاک‌ویو برای شین اسپلینت لازم است؟
روش‌های مختلفی برای مدیریت MTSS بررسی شده‌اند، اما برای همه افراد یک روش درمانی واحد وجود ندارد.
روش‌های فیزیکی یا دستگاهی، در صورت استفاده، باید بخشی از برنامه کامل‌تری باشند.
این روش‌ها نمی‌توانند جایگزین مدیریت بار و بازتوانی مناسب شوند.
چه زمانی می‌توان دوباره دویدن را شروع کرد؟
بازگشت به دویدن نباید فقط بر اساس گذشت تعداد مشخصی روز انجام شود.
عواملی مانند:
- میزان درد
- تحمل راه رفتن
- قدرت پا
- پاسخ به تمرین
- حساسیت ساق
- توانایی انجام فعالیت‌های تک‌پا
باید در نظر گرفته شوند.
دویدن معمولاً ابتدا با حجم کمتر شروع می‌شود.
ممکن است برنامه با ترکیب راه رفتن و دویدن آرام آغاز شود و سپس زمان دویدن به‌تدریج افزایش پیدا کند.
افزایش مسافت دویدن باید چگونه باشد؟
یکی از اصول مهم، افزایش تدریجی بار است.
یک قانون ثابت که برای تمام افراد مناسب باشد وجود ندارد.
میزان افزایش باید بر اساس سابقه تمرین، سطح آمادگی، شدت علائم، پاسخ بدن و هدف ورزشکار تنظیم شود.
اگر پس از افزایش تمرین درد به شکل قابل‌توجهی بیشتر شود، ممکن است پیشرفت برنامه سریع‌تر از ظرفیت فعلی بدن بوده باشد.
آیا هنگام درد باید به دویدن ادامه داد؟
وجود مقدار کمی ناراحتی در برخی مراحل بازتوانی لزوماً به معنی آسیب بیشتر نیست.
اما ادامه دادن فعالیت با درد شدید یا رو به افزایش تصمیم مناسبی نیست.
اگر درد باعث تغییر الگوی دویدن، لنگش یا کاهش محسوس عملکرد شود، شدت فعالیت باید کاهش پیدا کند.
همچنین افزایش طولانی‌مدت علائم پس از تمرین می‌تواند نشان دهد که حجم فعالیت زیاد بوده است.
بازگشت کامل به ورزش چه زمانی انجام می‌شود؟
فقط نبود درد در حالت استراحت برای بازگشت کامل به ورزش کافی نیست.
فرد باید بتواند به‌تدریج:
- راه برود
- بدود
- سرعت خود را افزایش دهد
- بپرد
- حرکات موردنیاز رشته ورزشی را انجام دهد
بدون اینکه علائم به شکل قابل‌توجهی برگردند.
نیازهای یک فوتبالیست با یک دونده استقامت یکسان نیست و برنامه بازتوانی باید متناسب با ورزش فرد باشد.
درمان شین اسپلینت چقدر طول می‌کشد؟
مدت بهبودی برای همه افراد یکسان نیست.
شدت علائم، مدت وجود درد، مقدار فعالیت و سرعت اصلاح عوامل تحریک‌کننده می‌توانند روی زمان بازگشت اثر بگذارند.
در بعضی افراد علائم نسبتاً سریع کاهش پیدا می‌کنند، اما اگر مشکل مدت زیادی نادیده گرفته شده باشد، روند بازتوانی ممکن است طولانی‌تر شود.
هدف نباید فقط رسیدن به یک تاریخ مشخص باشد.
پیشرفت بهتر است بر اساس عملکرد و تحمل فرد ارزیابی شود.
چگونه می‌توان احتمال بروز مجدد را کاهش داد؟
هیچ روش قطعی برای پیشگیری از تمام موارد وجود ندارد، اما رعایت بعضی اصول می‌تواند مفید باشد:
- افزایش تدریجی حجم تمرین
- پرهیز از جهش ناگهانی در مسافت دویدن
- افزایش مرحله‌ای سرعت
- داشتن زمان ریکاوری کافی
- استفاده از کفش متناسب با فعالیت
- انجام تمرینات قدرتی
- آماده‌سازی عضلات ساق و پا
- توجه به دردهای رو به افزایش
- بازگشت تدریجی پس از وقفه طولانی
بدن برای سازگار شدن با تمرین به زمان نیاز دارد.
چه زمانی باید برای درد ساق به پزشک مراجعه کرد؟
برخی علائم نیازمند بررسی دقیق‌تر هستند:
- درد شدید و ناگهانی
- درد بسیار موضعی روی استخوان
- درد در حالت استراحت
- درد شبانه
- ناتوانی در تحمل وزن
- تورم قابل‌توجه
- بی‌حسی یا گزگز
- ضعف پا
- احساس فشار یا سفتی شدید هنگام ورزش
- درد بعد از ضربه مستقیم
- ادامه علائم با وجود کاهش فعالیت
در چنین شرایطی ممکن است لازم باشد علت‌های دیگری مانند شکستگی استرسی یا مشکلات عصبی و عروقی بررسی شوند.
فیزیوتراپی شین اسپلینت در کلینیک باتیس
در فردی که با درد ساق مراجعه می‌کند، اولین مرحله مشخص کردن الگوی درد و منبع احتمالی آن است.
همه دردهای ساق ناشی از MTSS نیستند و ممکن است لازم باشد مشکلات دیگری مانند شکستگی استرسی، آسیب عضلانی یا سایر علل بررسی شوند.
ارزیابی در کلینیک فیزیوتراپی باتیس می‌تواند شامل بررسی سابقه تمرینی، محل درد، حساسیت ساق، قدرت عضلات، دامنه حرکت مچ پا، کنترل اندام تحتانی، تعادل، راه رفتن و فعالیت ورزشی فرد باشد.
اگر یافته‌ها با شین اسپلینت سازگار باشند، برنامه بازتوانی می‌تواند بر مدیریت بار، تقویت تدریجی اندام تحتانی و بازگشت مرحله‌ای به دویدن یا ورزش تمرکز کند.
هدف فقط چند روز بدون درد بودن نیست؛ بلکه باید ظرفیت بدن برای تحمل دوباره فعالیت موردنظر افزایش پیدا کند.
سوالات متداول درباره شین اسپلینت
آیا شین اسپلینت خطرناک است؟
معمولاً یک مشکل خطرناک محسوب نمی‌شود، اما هر درد ساق را نباید به آن نسبت داد. درد شدید، موضعی یا درد هنگام استراحت ممکن است نیاز به بررسی علل دیگری داشته باشد.
آیا با شین اسپلینت می‌توان راه رفت؟
اگر راه رفتن درد ایجاد نمی‌کند یا علائم بسیار خفیف هستند ممکن است امکان ادامه آن وجود داشته باشد. اگر حتی راه رفتن دردناک است، شدت مشکل باید ارزیابی شود.
آیا باید دویدن را کاملاً قطع کرد؟
این موضوع به شدت علائم بستگی دارد. در بعضی افراد لازم است دویدن موقتاً کاهش پیدا کند، در حالی که فعالیت‌های کم‌فشارتر ممکن است ادامه داشته باشند.
آیا شین اسپلینت همان شکستگی استرسی است؟
خیر. این دو مشکل یکسان نیستند، هرچند هر دو می‌توانند با فشارهای تکراری مرتبط باشند و باعث درد ساق شوند.
آیا تعویض کفش باعث درمان می‌شود؟
اگر کفش نامناسب یا بسیار فرسوده باشد، تعویض آن می‌تواند مفید باشد، اما درمان معمولاً فقط به کفش محدود نمی‌شود.
آیا کفی طبی برای همه لازم است؟
خیر. نیاز به کفی باید بر اساس شرایط پا و ارزیابی فرد تعیین شود.
چه زمانی دوباره می‌توان دوید؟
بازگشت به دویدن باید بر اساس کاهش علائم، تحمل فعالیت و توانایی انجام تمرینات لازم تعیین شود و صرفاً به گذشت تعداد مشخصی روز وابسته نیست.
آیا شین اسپلینت دوباره برمی‌گردد؟
اگر فرد بدون افزایش تدریجی فعالیت مستقیماً به حجم بالای تمرین قبلی برگردد، امکان برگشت علائم وجود دارد.
جمع‌بندی
شین اسپلینت یا Medial Tibial Stress Syndrome یکی از علت‌های شناخته‌شده درد قسمت داخلی ساق در دوندگان و ورزشکاران است و معمولاً با فشارهای تکراری و افزایش سریع حجم یا شدت تمرین ارتباط دارد.
این مشکل ممکن است ابتدا فقط هنگام ورزش احساس شود، اما اگر فشار بیش از ظرفیت فعلی بافت ادامه پیدا کند علائم می‌توانند شدیدتر و طولانی‌تر شوند.
درمان فقط به استراحت یا استفاده از یخ محدود نیست. مدیریت بار تمرینی، افزایش تدریجی قدرت، بررسی عوامل مؤثر و بازگشت مرحله‌ای به دویدن می‌توانند بخش مهمی از برنامه بازتوانی باشند.
همچنین تمام دردهای ساق MTSS نیستند. درد بسیار موضعی روی استخوان، درد هنگام استراحت، تورم یا علائم عصبی نیاز به بررسی دقیق‌تری دارند.
هدف فیزیوتراپی این است که علاوه بر کاهش علائم، ظرفیت اندام تحتانی برای تحمل دوباره فشارهای موردنیاز فعالیت و ورزش افزایش پیدا کند.
منبع : کلیک کنید.
هیچ دیدگاهی ثبت نشده