درد لگن و ارتباط آن با عضلات کف لگن

فهرست مطالب

درد لگن می‌تواند تجربه‌ای پیچیده و آزاردهنده باشد. این درد ممکن است در پایین شکم، اطراف لگن، ناحیه پرینه، دنبالچه یا بخش‌های عمقی لگن احساس شود و گاهی هنگام نشستن، فعالیت بدنی، دفع ادرار یا مدفوع و رابطه جنسی شدت پیدا کند.

یکی از نکات مهم درباره درد لگن این است که هر درد لگنی ناشی از عضلات کف لگن نیست. دستگاه ادراری، دستگاه گوارش، اندام‌های تولیدمثلی، سیستم عصبی و ساختارهای عضلانی‌اسکلتی همگی می‌توانند در ایجاد درد نقش داشته باشند.

با این حال، در برخی افراد اختلال عملکرد عضلات کف لگن بخشی از مشکل است. در چنین شرایطی، فیزیوتراپی کف لگن می‌تواند پس از ارزیابی دقیق، به کاهش عوامل عضلانی و عملکردی مرتبط با درد و بهبود فعالیت‌های روزمره کمک کند.

نکته مهم‌تر اینکه در افراد مبتلا به درد لگن، همیشه مشکل «ضعف عضلات» نیست. گاهی عضلات کف لگن بیش از اندازه فعال و پرتنش هستند و فرد در شل کردن آنها مشکل دارد. به همین دلیل شروع خودسرانه تمریناتی مانند کگل برای هر نوع درد لگن تصمیم مناسبی نیست.

درد لگن چیست؟

درد لگن به دردی گفته می‌شود که در ناحیه پایین شکم و لگن احساس می‌شود. این درد ممکن است حاد و کوتاه‌مدت باشد یا برای مدت طولانی ادامه پیدا کند.

محل و کیفیت درد نیز در افراد مختلف متفاوت است.

برخی افراد درد را به شکل:

  • فشار
  • سنگینی
  • سوزش
  • تیر کشیدن
  • گرفتگی
  • درد مبهم و مداوم
  • احساس ناراحتی عمقی در لگن

توصیف می‌کنند.

گاهی درد فقط در یک فعالیت خاص ایجاد می‌شود؛ برای مثال فرد در حالت عادی مشکلی ندارد اما هنگام نشستن طولانی، دفع یا رابطه جنسی درد را تجربه می‌کند.

همین تفاوت‌ها نشان می‌دهد که برای درمان درد لگن ابتدا باید علت یا عوامل مؤثر بر آن بررسی شوند.

درد مزمن لگن چیست؟

زمانی که درد برای مدت طولانی ادامه پیدا می‌کند یا به‌صورت مکرر بازمی‌گردد، ممکن است در گروه دردهای مزمن لگنی قرار گیرد.

درد مزمن معمولاً مسئله‌ای پیچیده‌تر از یک آسیب ساده عضلانی است. در برخی افراد چند عامل به‌طور هم‌زمان در ایجاد یا تداوم علائم نقش دارند.

برای مثال ممکن است در کنار یک مشکل اولیه، به مرور زمان مواردی مانند:

  • افزایش تنش عضلات
  • کاهش تحرک
  • حساسیت بیشتر سیستم عصبی
  • تغییر الگوی تنفس
  • اجتناب از برخی حرکات
  • کاهش تحمل بدن نسبت به فعالیت

نیز ایجاد شوند.

به همین دلیل برنامه درمانی درد مزمن لگن باید متناسب با شرایط هر فرد طراحی شود.

درد لگن و ناراحتی ناحیه کف لگن در هنگام نشستن و فعالیت روزانه

عضلات کف لگن چه ارتباطی با درد لگن دارند؟

کف لگن مجموعه‌ای از عضلات و بافت‌های حمایتی در قسمت پایین لگن است.

این عضلات در کنترل ادرار و مدفوع، دفع، حمایت از اندام‌های لگنی و عملکرد جنسی نقش دارند و با دیافراگم، عضلات شکم، لگن و کمر نیز هماهنگ هستند.

برای عملکرد طبیعی، عضلات کف لگن باید بتوانند هم منقبض شوند و هم به‌طور مناسب شل شوند.

در بعضی افراد مبتلا به درد لگن، این عضلات ممکن است بیش از اندازه فعال باشند یا در حالت استراحت نیز تنش بالایی داشته باشند.

در نتیجه، فرد ممکن است در شل کردن کامل عضلات مشکل داشته باشد.

این وضعیت گاهی با اصطلاحاتی مانند Overactive Pelvic Floor یا Hypertonic Pelvic Floor توصیف می‌شود.

کف لگن پرتنش چیست؟

عضله برای عملکرد طبیعی باید بتواند بین انقباض و استراحت جابه‌جا شود.

اگر عضلات کف لگن برای مدت طولانی در وضعیت فعالیت یا تنش بالا باقی بمانند، ممکن است عملکرد طبیعی آنها مختل شود.

این موضوع می‌تواند در برخی افراد با علائمی مانند:

  • درد یا فشار در لگن
  • درد پرینه
  • ناراحتی هنگام نشستن
  • مشکل در دفع
  • احساس تخلیه ناقص
  • درد هنگام رابطه جنسی
  • برخی علائم ادراری

همراه باشد.

وجود این علائم به‌تنهایی برای تشخیص کف لگن پرتنش کافی نیست. علائم مشابه می‌توانند علل دیگری نیز داشته باشند و ارزیابی اهمیت زیادی دارد.

آیا کف لگن می‌تواند هم ضعیف و هم پرتنش باشد؟

بله.

این نکته یکی از دلایلی است که اصطلاح «عضلات سفت» نباید با «عضلات قوی» اشتباه گرفته شود.

عضله‌ای که دائماً در وضعیت تنش قرار دارد الزاماً قدرت یا استقامت مناسبی ندارد.

ممکن است عضلات کف لگن در یک فرد تنش بالایی داشته باشند اما هنگام نیاز نتوانند انقباض مؤثر یا کنترل مناسبی ایجاد کنند.

بنابراین هدف فیزیوتراپی همیشه انتخاب بین «تقویت» یا «شل کردن» به شکل ساده نیست. گاهی باید ابتدا توانایی رها کردن عضلات بهبود پیدا کند و سپس در مراحل مناسب روی قدرت، استقامت و عملکرد آنها کار شود.

چه علائمی ممکن است همراه درد لگن و اختلال عملکرد کف لگن دیده شوند؟

افراد مبتلا به اختلال عملکرد کف لگن ممکن است علائم متفاوتی داشته باشند.

درد در ناحیه لگن و پرینه

درد ممکن است در مرکز لگن، اطراف واژن، پرینه یا نواحی اطراف احساس شود.

شدت درد نیز می‌تواند با وضعیت بدن یا فعالیت تغییر کند.

درد هنگام نشستن

مورد دیگری که در دسته‌بندی دردهای لگنی قرار می‌گیرد، وولووداینیا یا وستیبولوداینیا است که عبارت است از دردهای مزمن عودکننده که به‌صورت درد سوزشی و تیرکشنده در ناحیه دهانه واژن ظاهر می‌شوند و حداقل به مدت ۳ ماه طول می‌کشند و علت مشخصی مثل عفونت، بیماری پوستی یا ضایعه واضح برای آن پیدا نمی‌شود.

در این نوع از دردها نیز عضلات کف لگن می‌توانند به‌صورت ثانویه دچار بیش‌فعالی یا تنش بالا شده باشند و فیزیوتراپی می‌تواند نقش مؤثری در درمان این دردها داشته باشد.

برخی افراد هنگام نشستن طولانی دچار افزایش درد یا فشار در ناحیه لگن و پرینه می‌شوند.

این علامت علل مختلفی دارد و برای تعیین منشأ آن باید ساختارهای عضلانی، عصبی و سایر عوامل مرتبط بررسی شوند.

درد هنگام رابطه جنسی

در برخی افراد، افزایش تنش یا حساسیت عضلات کف لگن می‌تواند یکی از عوامل مرتبط با درد هنگام رابطه جنسی باشد.

اما درد هنگام رابطه جنسی همیشه عضلانی نیست و ممکن است دلایل پزشکی، هورمونی یا سایر علل داشته باشد.

مشکل هنگام دفع

برای دفع طبیعی، عضلات کف لگن باید در زمان مناسب شل شوند.

اگر هماهنگی مناسب وجود نداشته باشد، فرد ممکن است برای دفع زیاد زور بزند یا احساس کند تخلیه کامل انجام نشده است.

علائم ادراری

برخی افراد ممکن است علاوه بر درد، فوریت یا تکرر ادرار، دشواری در شروع ادرار یا احساس تخلیه ناقص مثانه داشته باشند.

وجود این علائم نیازمند بررسی علت است و نباید مستقیماً به عضلات کف لگن نسبت داده شود.

درد هنگام رابطه جنسی چه ارتباطی با کف لگن دارد؟

رابطه جنسی دردناک یا Dyspareunia می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد.

در بعضی افراد، عضلات کف لگن هنگام دخول به اندازه کافی شل نمی‌شوند یا حساسیت و تنش عضلانی افزایش یافته است.

در این شرایط ممکن است درد در ورودی واژن یا قسمت‌های عمیق‌تر احساس شود.

اما علل دیگری مانند مشکلات پوستی، عفونت‌ها، تغییرات هورمونی، اندومتریوز و بیماری‌های مختلف نیز می‌توانند باعث درد شوند.

بنابراین فیزیوتراپی زمانی مطرح می‌شود که ارزیابی نشان دهد عوامل عضلانی‌اسکلتی و عملکرد کف لگن در ایجاد یا تداوم علائم نقش دارند.

درد لگن و کف لگن بعد از زایمان

بارداری و زایمان می‌توانند تغییرات قابل‌توجهی در عضلات و بافت‌های ناحیه لگن ایجاد کنند.

در برخی زنان، درد ممکن است با مواردی مانند:

  • آسیب یا کشش بافت‌ها
  • اسکار
  • بخیه
  • تغییر عملکرد عضلات
  • افزایش حساسیت
  • تغییر الگوی حرکت و فعالیت

مرتبط باشد.

اگر درد پس از دوره اولیه ترمیم ادامه پیدا کند، هنگام نشستن یا فعالیت ایجاد شود یا بازگشت به رابطه جنسی و ورزش را محدود کند، بررسی تخصصی می‌تواند به مشخص شدن عوامل مؤثر کمک کند.

آیا مردان هم ممکن است درد مرتبط با کف لگن داشته باشند؟

بله.

اختلالات کف لگن مختص زنان نیستند.

مردان نیز ممکن است درد در لگن، پرینه یا نواحی اطراف را تجربه کنند و در بعضی از آنها افزایش تنش یا اختلال عملکرد عضلات کف لگن بخشی از مشکل باشد.

برخی مردان مبتلا به سندرم‌های درد مزمن لگنی ممکن است هم‌زمان علائم ادراری، درد هنگام نشستن یا ناراحتی‌های دیگری داشته باشند.

در این شرایط نیز ابتدا باید علل پزشکی مناسب بررسی شوند و سپس در صورت وجود مؤلفه عضلانی‌اسکلتی، فیزیوتراپی می‌تواند بخشی از برنامه درمان باشد.

آیا تمرین کگل برای درد لگن مناسب است؟

نه برای همه افراد.

کگل بر انقباض عضلات کف لگن تمرکز دارد.

اگر فرد واقعاً کاهش قدرت یا استقامت داشته باشد، تمرین تقویتی ممکن است در زمان مناسب وارد برنامه شود.

اما اگر مشکل اصلی افزایش تنش و دشواری در شل کردن عضلات باشد، انجام تعداد زیادی انقباض بدون ارزیابی می‌تواند با نیاز واقعی بیمار سازگار نباشد.

به همین دلیل، در فردی که درد لگن دارد، سؤال اول نباید این باشد که:

«روزانه چند کگل انجام دهم؟»

سؤال مناسب‌تر این است:

«عضلات کف لگن من چه نوع اختلال عملکردی دارند؟»

پاسخ به این سؤال مسیر درمان را مشخص می‌کند.

آیا استرس می‌تواند درد لگن را بیشتر کند؟

بدن و سیستم عصبی می‌توانند تحت تأثیر استرس قرار بگیرند و در برخی افراد افزایش استرس با افزایش تنش عضلانی یا تشدید تجربه درد همراه است.

اما این موضوع به معنی «روانی بودن» درد نیست.

درد یک تجربه واقعی است و می‌تواند تحت تأثیر عوامل جسمی، عصبی، رفتاری و روانی قرار گیرد.

در دردهای مزمن، توجه به خواب، سطح فعالیت، استرس، الگوی تنفس و نحوه واکنش بدن به درد می‌تواند در کنار درمان عوامل جسمی اهمیت داشته باشد.

چرا تنفس در فیزیوتراپی کف لگن اهمیت دارد؟

دیافراگم و عضلات کف لگن هنگام تنفس با یکدیگر ارتباط عملکردی دارند.

به همین دلیل، الگوی تنفس می‌تواند در برنامه توانبخشی برخی بیماران بررسی شود.

برای مثال فردی که دائماً نفس خود را حبس می‌کند یا هنگام فعالیت فشار زیادی ایجاد می‌کند ممکن است الگوی متفاوتی از کنترل فشار داشته باشد.

تمرینات تنفسی در صورت نیاز می‌توانند برای کمک به هماهنگی بهتر دیافراگم، شکم و کف لگن استفاده شوند.

اما تنفس به‌تنهایی درمان همه انواع درد لگن نیست و باید در چارچوب برنامه کلی بیمار قرار گیرد.

فیزیوتراپی برای درد لگن چگونه انجام می‌شود؟

فیزیوتراپی ابتدا با گرفتن شرح حال و بررسی دقیق علائم آغاز می‌شود.

فیزیوتراپیست ممکن است درباره مواردی مانند:

  • محل درد
  • زمان شروع علائم
  • فعالیت‌هایی که درد را بیشتر می‌کنند
  • تأثیر نشستن و حرکت
  • وضعیت ادرار و دفع
  • سابقه بارداری و زایمان
  • جراحی‌های قبلی
  • ورزش و فعالیت بدنی
  • اهداف بیمار از درمان

سؤال کند.

سپس بسته به شرایط، ارزیابی فیزیکی انجام می‌شود.

هدف این است که مشخص شود آیا عواملی مانند تنش عضلانی، ضعف، کاهش حرکت، اختلال هماهنگی یا سایر مشکلات عضلانی‌اسکلتی در علائم نقش دارند.

بررسی درد لگن در جلسه فیزیوتراپی و ارزیابی علائم بیمار

آیا در فیزیوتراپی کف لگن معاینه داخلی انجام می‌شود؟

در برخی شرایط ممکن است ارزیابی اختصاصی عضلات کف لگن اطلاعات مفیدی فراهم کند، اما معاینه داخلی برای همه افراد و در تمام جلسات الزامی نیست.

نوع ارزیابی به علائم و شرایط بیمار بستگی دارد.

اگر چنین ارزیابی‌ای مطرح باشد، باید قبل از انجام آن هدف و روش معاینه برای بیمار توضیح داده شود و انجام آن تنها با رضایت بیمار صورت گیرد.

بیمار می‌تواند درباره هر مرحله سؤال کند و با بخشی از ارزیابی موافقت نکند.

فیزیوتراپی برای کف لگن پرتنش شامل چه روش‌هایی است؟

برنامه درمانی بر اساس نتیجه ارزیابی طراحی می‌شود و برای همه افراد یکسان نیست.

آموزش شل کردن عضلات کف لگن

در برخی بیماران لازم است ابتدا توانایی تشخیص و رها کردن تنش عضلات آموزش داده شود.

این موضوع با «شل کردن دائمی عضلات» متفاوت است. هدف، بازگرداندن توانایی کنترل مناسب بین انقباض و استراحت است.

تمرینات تنفسی و هماهنگی

در صورت نیاز ممکن است از تمرینات تنفسی برای بهبود هماهنگی میان دیافراگم، شکم و کف لگن استفاده شود.

تمرینات حرکتی

کف لگن بخشی از سیستم حرکتی بدن است.

بنابراین بسته به شرایط بیمار ممکن است حرکت لگن، ستون فقرات، مفصل ران و سایر بخش‌های مرتبط نیز در برنامه تمرینی قرار گیرند.

بازگشت تدریجی به فعالیت

اگر بیمار به دلیل درد فعالیت‌های خود را کاهش داده باشد، بخشی از توانبخشی می‌تواند بر افزایش تدریجی تحمل بدن نسبت به فعالیت‌های روزمره یا ورزشی تمرکز کند.

آموزش مدیریت فشار

نحوه تنفس و مدیریت فشار هنگام بلند کردن اجسام، ورزش یا سایر فعالیت‌ها ممکن است در برخی بیماران بررسی و اصلاح شود.

تمرینات تقویتی در زمان مناسب

داشتن کف لگن پرتنش به معنی ممنوع بودن همیشگی تمرین قدرتی نیست.

اگر پس از بهبود کنترل و شل شدن عضلات، ضعف یا کاهش ظرفیت عملکردی وجود داشته باشد، تمرینات تقویتی می‌توانند به‌تدریج وارد برنامه شوند.

آیا درمان دستی برای درد لگن استفاده می‌شود؟

در برخی بیماران، تکنیک‌های دستی می‌توانند بخشی از برنامه فیزیوتراپی باشند.

هدف ممکن است کمک به مدیریت حساسیت یا بهبود حرکت و عملکرد بافت‌ها باشد.

اما درمان دستی به‌تنهایی یک برنامه کامل برای درد مزمن لگن نیست.

تمرین، آموزش، مدیریت فعالیت و بازگشت تدریجی به عملکرد معمولاً بخش‌های مهمی از توانبخشی هستند.

آیا دستگاه‌های فیزیوتراپی برای درد لگن استفاده می‌شوند؟

انتخاب روش درمان به نوع مشکل بیمار بستگی دارد.

در فیزیوتراپی ممکن است علاوه بر تمرین و آموزش، در صورت وجود اندیکاسیون از برخی روش‌ها و تجهیزات درمانی برای کنترل درد یا کمک به توانبخشی استفاده شود.

اما استفاده از دستگاه نباید صرفاً به دلیل وجود درد انجام شود.

ابتدا باید مشخص شود منشأ احتمالی درد چیست و آیا روش موردنظر برای شرایط بیمار مناسب است یا خیر.

برای درد لگن چه زمانی باید مراجعه کرد؟

اگر درد:

  • برای مدت قابل‌توجهی ادامه پیدا کرده است.
  • مرتب بازمی‌گردد.
  • هنگام نشستن افزایش پیدا می‌کند.
  • دفع را دشوار کرده است.
  • هنگام رابطه جنسی ایجاد می‌شود.
  • فعالیت بدنی یا ورزش را محدود کرده است.
  • با سایر علائم مرتبط با کف لگن همراه است.

ارزیابی علت می‌تواند مفید باشد.

همچنین اگر فرد مدتی است تمرین کگل انجام می‌دهد اما درد بهتر نشده یا حتی بیشتر شده است، بهتر است پیش از ادامه برنامه، عملکرد کف لگن بررسی شود.

چه زمانی درد لگن نیاز به ارزیابی پزشکی دارد؟

درد لگن دلایل بسیار متنوعی دارد و نباید تمام موارد آن را عضلانی در نظر گرفت.

در صورت وجود علائمی مانند:

  • درد شدید یا ناگهانی
  • تب
  • خونریزی غیرعادی
  • خون در ادرار یا مدفوع
  • کاهش وزن ناخواسته
  • استفراغ مداوم
  • مشکل جدید در کنترل ادرار یا مدفوع
  • مشکل قابل‌توجه در تخلیه مثانه
  • ضعف یا بی‌حسی جدید
  • درد شدید در دوران بارداری
  • تشدید سریع و غیرعادی علائم

ارزیابی پزشکی اهمیت دارد.

چند جلسه فیزیوتراپی برای درد لگن لازم است؟

تعداد مشخصی برای همه وجود ندارد.

درد لگن می‌تواند از یک مشکل نسبتاً ساده عضلانی تا شرایط پیچیده و چندعاملی متفاوت باشد.

مدت وجود علائم، شدت درد، عوامل همراه، یافته‌های ارزیابی و اهداف بیمار همگی در طول دوره درمان مؤثر هستند.

به همین دلیل تعیین یک عدد ثابت یا وعده درمان کامل در چند جلسه برای همه بیماران منطقی نیست.

آیا درد مزمن لگن قابل بهبود است؟

در بسیاری از افراد می‌توان با شناسایی عوامل قابل اصلاح و برنامه مناسب توانبخشی، شدت علائم را کاهش داد و عملکرد را بهتر کرد.

در دردهای مزمن ممکن است هدف فقط «صفر کردن فوری درد» نباشد.

افزایش توانایی نشستن، راه رفتن، ورزش، انجام فعالیت‌های روزمره یا بازگشت بدون ترس به فعالیت‌هایی که به دلیل درد کنار گذاشته شده‌اند نیز شاخص‌های مهم پیشرفت هستند.

در برخی شرایط نیز همکاری میان فیزیوتراپیست، پزشک و سایر متخصصان می‌تواند برای مدیریت جامع‌تر مشکل لازم باشد.

سوالات متداول درباره درد لگن و کف لگن

آیا سفتی عضلات کف لگن می‌تواند باعث درد شود؟

در برخی افراد، افزایش تنش و اختلال در توانایی شل کردن عضلات کف لگن می‌تواند یکی از عوامل مرتبط با درد باشد. با این حال برای تشخیص باید سایر علل احتمالی نیز بررسی شوند.

آیا برای درد کف لگن باید کگل انجام داد؟

نه لزوماً. اگر مشکل اصلی افزایش تنش عضلات باشد، تمرکز اولیه ممکن است روی شل شدن و هماهنگی قرار گیرد. کگل برای تمام انواع درد لگن مناسب نیست.

از کجا بفهمیم کف لگن ضعیف است یا سفت؟

تنها بر اساس علائم نمی‌توان همیشه این موضوع را تشخیص داد. ارزیابی عملکرد عضلات می‌تواند مشخص کند مشکل بیشتر مربوط به قدرت، استقامت، تنش یا هماهنگی است.

آیا درد هنگام رابطه جنسی با فیزیوتراپی بهتر می‌شود؟

اگر عوامل عضلانی و اختلال عملکرد کف لگن در درد نقش داشته باشند، فیزیوتراپی ممکن است بخشی از برنامه درمان باشد. درد هنگام رابطه جنسی علل دیگری نیز دارد که ممکن است نیازمند ارزیابی پزشکی باشند.

آیا مردان هم دچار درد کف لگن می‌شوند؟

بله. مردان نیز ممکن است دچار اختلال عملکرد یا افزایش تنش عضلات کف لگن و برخی سندرم‌های درد مزمن لگنی شوند.

آیا درد لگن بعد از زایمان طبیعی است؟

برخی دردها در دوره اولیه ترمیم پس از زایمان ممکن است وجود داشته باشند، اما درد مداوم، شدید یا محدودکننده بهتر است بررسی شود.

آیا فیزیوتراپی کف لگن دردناک است؟

هدف درمان ایجاد درد قابل‌توجه نیست. برنامه باید بر اساس تحمل و شرایط فرد تنظیم شود و هر بخش از ارزیابی و درمان با توضیح و رضایت بیمار انجام شود.

آیا استرس می‌تواند درد کف لگن را تشدید کند؟

در برخی افراد استرس می‌تواند با افزایش تنش عضلانی و تغییر پردازش درد همراه باشد. این موضوع به معنی غیرواقعی یا صرفاً روانی بودن درد نیست.

خدمات درمان و توانبخشی درد لگن در کلینیک فیزیوتراپی باتیس

در کلینیک فیزیوتراپی باتیس، مراجعه‌کنندگان دارای درد لگن و علائم مرتبط با کف لگن ابتدا بر اساس شرح حال، نوع علائم و وضعیت عملکردی ارزیابی می‌شوند.

هدف این ارزیابی مشخص کردن این موضوع است که آیا اختلال عملکرد عضلات کف لگن، تنش عضلانی، کاهش کنترل حرکتی یا سایر عوامل عضلانی‌اسکلتی می‌توانند در ایجاد یا تداوم علائم نقش داشته باشند.

بر اساس نتیجه ارزیابی، برنامه فیزیوتراپی در باتیس می‌تواند متناسب با شرایط فرد شامل مواردی مانند:

  • آموزش نحوه عملکرد کف لگن
  • تمرینات کاهش تنش و شل کردن عضلات در افراد مناسب
  • تمرینات تنفسی و هماهنگی
  • تمرینات حرکتی و عملکردی
  • اصلاح تدریجی سطح فعالیت
  • تمرینات تقویتی در زمان مناسب
  • آموزش مدیریت فشار هنگام فعالیت
  • برنامه تمرینی خانگی
  • در صورت نیاز و وجود اندیکاسیون، استفاده از روش‌ها و تجهیزات فیزیوتراپی برای کمک به کنترل علائم

باشد.

در افرادی که علاوه بر علائم کف لگن با مشکلات ستون فقرات، لگن یا مفصل ران مواجه هستند نیز این بخش‌ها می‌توانند در ارزیابی و برنامه توانبخشی مورد توجه قرار گیرند.

هدف در کلینیک فیزیوتراپی باتیس در نیاوران ارائه یک نسخه تمرینی ثابت برای تمام افراد مبتلا به درد لگن نیست. برنامه درمانی بر اساس نوع مشکل، فعالیت‌های محدودشده و اهداف هر بیمار تنظیم می‌شود.

جمع‌بندی

درد لگن می‌تواند علل بسیار متفاوتی داشته باشد و هر درد لگنی ناشی از کف لگن نیست.

اما در برخی افراد، افزایش تنش، حساسیت، ضعف یا اختلال هماهنگی عضلات کف لگن بخشی از مشکل است.

یکی از مهم‌ترین نکات این است که درد کف لگن همیشه به معنی ضعف عضلات نیست. اگر عضلات بیش از حد پرتنش باشند، شروع خودسرانه تعداد زیادی تمرین کگل ممکن است با نیاز فرد متناسب نباشد.

فیزیوتراپی کف لگن با ارزیابی نوع اختلال شروع می‌شود و بسته به شرایط بیمار می‌تواند شامل آموزش شل کردن عضلات، تمرینات تنفسی و هماهنگی، تمرینات حرکتی و عملکردی، مدیریت فشار، بازگشت تدریجی به فعالیت و در مراحل مناسب تمرینات تقویتی باشد.

در کلینیک فیزیوتراپی باتیس امکان ارزیابی و توانبخشی مشکلات مرتبط با عملکرد کف لگن وجود دارد و برنامه درمان بر اساس علائم، یافته‌های ارزیابی و اهداف هر مراجعه‌کننده طراحی می‌شود.

از میان منابع مقاله، راهنمای EAU درباره Chronic Pelvic Pain مرتبط‌ترین گزینه است؛ چون مستقیماً درد مزمن لگن، بیش‌فعالی عضلات کف لگن و نقش درمان تخصصی عضلات کف لگن را پوشش می‌دهد.

منبع=> کلیک کنید.

هیچ دیدگاهی ثبت نشده

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *