علائم، علل و نقش فیزیوتراپی کف لگن در درمان پرولاپس
احساس سنگینی در پایین لگن، فشار در ناحیه واژن یا احساس وجود یک برجستگی میتواند برای بسیاری از افراد نگرانکننده باشد. یکی از شرایطی که ممکن است چنین علائمی ایجاد کند، افتادگی اندامهای لگنی یا Pelvic Organ Prolapse (POP) است.
افتادگی اندامهای لگنی زمانی اتفاق میافتد که حمایت طبیعی بافتها و عضلات کف لگن از یک یا چند اندام داخل لگن کاهش پیدا کند و این اندامها نسبت به موقعیت طبیعی خود پایینتر قرار بگیرند.
بارداری و زایمان، افزایش سن، یائسگی، یبوست و فشارهای َمکرر از عواملی هستند که میتوانند با ایجاد این مشکل ارتباط داشته باشند.
اما تشخیص پرولاپس به معنی نیاز قطعی به جراحی نیست.
بسته به نوع و شدت افتادگی، میزان علائم و شرایط فرد، روشهای مختلفی برای مدیریت آن وجود دارد. در برخی افراد، فیزیوتراپی و تمرینات تخصصی عضلات کف لگن میتوانند بخش مهمی از درمان محافظهکارانه باشند.
در این مقاله با انواع افتادگی اندامهای لگنی، علائم آن، عوامل خطر و نقش فیزیوتراپی کف لگن در مدیریت این مشکل آشنا میشویم.
افتادگی اندامهای لگنی یا پرولاپس چیست؟
اندامهایی مانند مثانه، رحم و روده در داخل لگن توسط مجموعهای از عضلات، رباطها و بافتهای حمایتی نگه داشته میشوند.
عضلات کف لگن نیز بخشی از این سیستم حمایتی هستند.
اگر حمایت این ساختارها کاهش پیدا کند، یک یا چند اندام لگنی ممکن است به سمت پایین حرکت کنند و به دیواره واژن فشار وارد کنند.
به این وضعیت Pelvic Organ Prolapse گفته میشود.
میزان افتادگی میتواند بسیار متفاوت باشد. در موارد خفیف ممکن است فرد حتی علامت مشخصی نداشته باشد، در حالی که در درجات بیشتر ممکن است احساس فشار یا برجستگی ایجاد شود و فعالیتهای روزانه تحت تأثیر قرار گیرند.
آیا افتادگی رحم همان پرولاپس است؟
افتادگی رحم یکی از انواع پرولاپس است، اما این دو اصطلاح دقیقاً یک معنی ندارند.
در افتادگی اندامهای لگنی ممکن است ساختارهای مختلفی درگیر باشند.
افتادگی رحم
در Uterine Prolapse، رحم نسبت به موقعیت طبیعی خود پایینتر قرار میگیرد.
افتادگی دیواره قدامی واژن
در این حالت حمایت از قسمت جلویی واژن کاهش پیدا میکند و مثانه میتواند به سمت دیواره واژن برجسته شود.
این وضعیت گاهی با عنوان Cystocele شناخته میشود.
افتادگی دیواره خلفی واژن
در این حالت قسمت پشتی واژن تحت تأثیر قرار میگیرد و راستروده میتواند به سمت دیواره واژن برجسته شود.
این وضعیت ممکن است با عنوان Rectocele شناخته شود.
افتادگی قسمت بالایی واژن
در افرادی که جراحی برداشتن رحم داشتهاند نیز ممکن است قسمت بالایی واژن دچار افتادگی شود.
گاهی بیش از یک بخش بهطور همزمان درگیر است.
به همین دلیل تشخیص نوع پرولاپس باید توسط پزشک یا متخصص مناسب انجام شود و نمیتوان فقط بر اساس محل احساس فشار، نوع افتادگی را مشخص کرد.
علائم افتادگی اندامهای لگنی چیست؟
علائم پرولاپس به نوع و شدت آن بستگی دارند.
برخی افراد با وجود تغییرات ساختاری علائم کمی دارند، در حالی که فرد دیگری ممکن است علائم قابلتوجهی تجربه کند.
مهمترین نشانهها میتوانند شامل موارد زیر باشند.
۱. احساس سنگینی یا فشار در لگن
یکی از علائم شایع، احساس فشار یا سنگینی در پایین شکم، لگن یا واژن است.
فرد ممکن است این احساس را به شکل «کشیده شدن چیزی به سمت پایین» توصیف کند.
گاهی این علامت پس از ایستادن طولانی یا فعالیت بیشتر میشود و با استراحت کاهش پیدا میکند.
۲. احساس یا مشاهده برجستگی در واژن
در برخی افراد ممکن است احساس شود چیزی در داخل واژن وجود دارد یا به سمت پایین آمده است.
در درجات بیشتر، ممکن است برجستگی در ورودی واژن لمس یا مشاهده شود.
وجود چنین علامتی بهتر است از نظر پزشکی بررسی شود تا نوع و شدت افتادگی مشخص شود.
۳. تغییر علائم در طول روز
برخی افراد متوجه میشوند صبحها علائم کمی دارند اما در ساعات پایانی روز، پس از ایستادن طولانی یا فعالیت، فشار و سنگینی بیشتر میشود.
این الگو در همه افراد وجود ندارد، اما میتواند یکی از ویژگیهای علائم پرولاپس باشد.
۴. مشکلات ادراری
افتادگی برخی ساختارها میتواند همراه با علائم ادراری باشد.
برای مثال ممکن است فرد:
- احساس تخلیه ناقص مثانه داشته باشد.
- در شروع ادرار مشکل پیدا کند.
- تکرر یا فوریت ادرار داشته باشد.
- یا همزمان دچار بیاختیاری ادرار باشد.
البته این علائم دلایل مختلفی دارند و وجود آنها بهتنهایی به معنی پرولاپس نیست.
۵. مشکلات دفع
در بعضی انواع پرولاپس، فرد ممکن است هنگام دفع مدفوع با مشکل مواجه شود.
علائمی مانند:
- زور زدن زیاد
- احساس تخلیه ناقص
- یبوست
- دشواری در دفع
ممکن است وجود داشته باشند.
در این شرایط باید مشخص شود چه مقدار از مشکل به پرولاپس، عملکرد کف لگن یا سایر عوامل گوارشی مربوط است.
۶. ناراحتی هنگام رابطه جنسی
برخی زنان مبتلا به پرولاپس ممکن است تغییراتی در احساس یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی تجربه کنند.
با این حال، درد یا ناراحتی هنگام رابطه جنسی علل بسیار متفاوتی دارد و نمیتوان آن را فقط به پرولاپس نسبت داد.
۷. محدود شدن فعالیت و ورزش
یکی از مهمترین تأثیرات پرولاپس میتواند تغییر رفتار فرد باشد.
برای مثال ممکن است فرد به دلیل احساس سنگینی یا ترس از بدتر شدن افتادگی:
- پیادهروی طولانی را کنار بگذارد.
- ورزش نکند.
- از بلند کردن اجسام اجتناب کند.
- فعالیتهای اجتماعی خود را محدود کند.
یکی از اهداف مهم توانبخشی این است که در صورت امکان، فرد بتواند با مدیریت بهتر علائم و افزایش ظرفیت بدن به فعالیتهای موردنظر خود بازگردد.
علت افتادگی اندامهای لگنی چیست؟
پرولاپس معمولاً نتیجه یک عامل واحد نیست.
مجموعهای از عوامل ممکن است در کاهش حمایت از اندامهای لگنی نقش داشته باشند.
بارداری و زایمان
بارداری و زایمان از مهمترین عوامل مرتبط با پرولاپس هستند.
در دوران بارداری، کف لگن تحت تأثیر تغییرات وزن، هورمونها و فشار قرار میگیرد.
زایمان واژینال نیز میتواند باعث کشش عضلات، بافتها و ساختارهای حمایتی شود.
با این حال، هر فردی که زایمان داشته باشد الزاماً دچار پرولاپس نمیشود.
افزایش سن و یائسگی
با افزایش سن، ویژگیهای عضلات و بافتهای حمایتی بدن تغییر میکنند.
تغییرات هورمونی پس از یائسگی نیز میتوانند بر بافتهای لگن اثر داشته باشند.
یبوست و زور زدن مکرر
زور زدن مداوم هنگام دفع باعث افزایش مکرر فشار داخل شکم میشود.
به همین دلیل مدیریت یبوست میتواند در افراد دارای پرولاپس اهمیت داشته باشد.
سرفه مزمن
سرفههای مکرر نیز فشار داخل شکم را بارها افزایش میدهند و میتوانند یکی از عوامل مؤثر بر علائم باشند.
اضافه وزن
افزایش وزن میتواند فشار بیشتری بر سیستم حمایتی لگن وارد کند و یکی از عوامل خطر مرتبط با پرولاپس باشد.
بلند کردن اجسام و فشارهای مکرر
فعالیتهای سنگین، بهخصوص زمانی که همراه با مدیریت نامناسب فشار و حبس نفس باشند، ممکن است در برخی افراد علائم را بیشتر کنند.
این موضوع به معنی ممنوعیت همیشگی تمرینات قدرتی یا بلند کردن اجسام برای تمام افراد مبتلا به پرولاپس نیست.
هدف باید یادگیری مدیریت مناسب فعالیت و افزایش تدریجی ظرفیت بدن باشد.
آیا پرولاپس بعد از زایمان اتفاق میافتد؟
پرولاپس میتواند پس از بارداری و زایمان ایجاد یا برای اولین بار در این دوره تشخیص داده شود.
در ماههای ابتدایی پس از زایمان، بدن همچنان در حال ترمیم است و برخی علائم ممکن است در طول زمان تغییر کنند.
اگر احساس فشار، سنگینی یا برجستگی ادامه پیدا کرده است، ارزیابی میتواند به مشخص شدن وضعیت کمک کند.
وجود علائم پس از زایمان نیز الزاماً به معنی این نیست که فرد دیگر نمیتواند ورزش کند یا به فعالیتهای قبلی بازگردد.
برنامه توانبخشی باید بر اساس شدت علائم، عملکرد کف لگن و اهداف فرد طراحی شود.
آیا پرولاپس فقط در زنان مسن اتفاق میافتد؟
خیر.
اگرچه احتمال پرولاپس با افزایش سن بیشتر میشود، زنان جوانتر نیز ممکن است با این مشکل مواجه شوند؛ بهخصوص پس از بارداری و زایمان یا در حضور برخی عوامل خطر دیگر.
بنابراین سن پایین نباید باعث نادیده گرفتن علائم شود.
آیا افتادگی اندامهای لگنی همیشه نیاز به جراحی دارد؟
خیر.
این یکی از مهمترین نکاتی است که باید درباره پرولاپس دانست.
درمان بر اساس عواملی مانند:
- نوع افتادگی
- شدت آن
- میزان علائم
- سن و شرایط عمومی فرد
- تأثیر مشکل بر زندگی
- اهداف بیمار
انتخاب میشود.
در برخی موارد ممکن است فقط پیگیری و اصلاح برخی عوامل کافی باشد.
در برخی افراد از درمانهای محافظهکارانه مانند فیزیوتراپی و تمرینات کف لگن یا وسایلی مانند Pessary استفاده میشود.
در موارد دیگر ممکن است جراحی مطرح شود.
بنابراین مشاهده پرولاپس بهتنهایی به معنی اجتنابناپذیر بودن جراحی نیست.
فیزیوتراپی چگونه به پرولاپس کمک میکند؟
فیزیوتراپی نمیتواند در همه بیماران تغییرات ساختاری پرولاپس را کاملاً از بین ببرد.
هدف واقعبینانه درمان محافظهکارانه میتواند شامل:
- کاهش علائم
- بهبود عملکرد عضلات کف لگن
- افزایش توانایی مدیریت فشار
- اصلاح برخی عادتهای تشدیدکننده
- کمک به بازگشت به فعالیت
- کاهش تأثیر علائم بر زندگی روزمره
باشد.
راهنماهای بالینی NICE تمرین تحت نظارت عضلات کف لگن را برای برخی زنان مبتلا به پرولاپس علامتدار بهعنوان یکی از گزینههای درمان محافظهکارانه مطرح میکنند.
تمرینات کف لگن برای افتادگی رحم
اگر ارزیابی نشان دهد تمرین عضلات کف لگن برای فرد مناسب است، برنامه ممکن است روی افزایش قدرت، استقامت و کنترل عضلات تمرکز کند.
اما تمرین فقط به معنی تعداد زیادی کگل نیست.
فرد باید یاد بگیرد:
- عضلات صحیح را شناسایی کند.
- انقباض باکیفیت ایجاد کند.
- تنفس طبیعی را حفظ کند.
- عضلات را بعد از انقباض شل کند.
- از کف لگن در فعالیتهای واقعی استفاده کند.
تمرین باید بهتدریج و بر اساس توان فرد پیشرفت کند.
آیا کگل افتادگی رحم را درمان میکند؟
کگل میتواند بخشی از برنامه درمان محافظهکارانه برخی افراد باشد، اما بهتر است درباره نتیجه آن واقعبینانه صحبت شود.
تمرین عضلات کف لگن ممکن است در برخی زنان باعث کاهش علائم و بهبود عملکرد شود، اما نمیتوان گفت در همه درجات پرولاپس باعث برطرف شدن کامل افتادگی میشود.
همچنین همه افراد به یک برنامه ثابت کگل نیاز ندارند.
ارزیابی مشخص میکند عضلات چه تواناییهایی دارند و برنامه باید چگونه تنظیم شود.
مدیریت فشار داخل شکم چه اهمیتی دارد؟
هنگام سرفه، عطسه، بلند کردن جسم یا ورزش، فشار داخل شکم تغییر میکند.
هدف توانبخشی این نیست که این فشار بهطور کامل حذف شود؛ چنین چیزی در زندگی طبیعی امکانپذیر نیست.
هدف این است که بدن بتواند فشار را به شکل مناسبتری مدیریت کند.
برای مثال در برخی افراد، حبس مداوم نفس هنگام بلند کردن اجسام میتواند علائم را افزایش دهد.
در فیزیوتراپی ممکن است نحوه تنفس و هماهنگی کف لگن با فعالیت بررسی شود.
آیا افراد مبتلا به پرولاپس نباید اجسام سنگین بلند کنند؟
یک ممنوعیت ثابت برای همه افراد منطقی نیست.
شدت پرولاپس، میزان علائم، نوع فعالیت، نحوه انجام حرکت و توان بدنی فرد اهمیت دارند.
اگر یک فعالیت باعث افزایش قابلتوجه فشار یا سنگینی میشود، ممکن است در مرحله فعلی نیاز به اصلاح داشته باشد.
اما هدف بلندمدت در بسیاری از افراد میتواند افزایش تدریجی ظرفیت بدن و بازگشت کنترلشده به فعالیت باشد، نه ایجاد ترس دائمی از حرکت.
آیا با پرولاپس میتوان ورزش کرد؟
در بسیاری از موارد، بله.
نوع و شدت ورزش باید بر اساس شرایط فرد تنظیم شود.
برخی افراد ممکن است در ابتدا هنگام دویدن، پریدن یا تمرینات پرفشار علائم بیشتری داشته باشند. در چنین شرایطی میتوان شدت فعالیت را موقتاً تغییر داد و سپس با پیشرفت توانبخشی بهتدریج ظرفیت را افزایش داد.
اگر ورزش باعث فشار، سنگینی یا احساس برجستگی بیشتر میشود، بهتر است برنامه تمرینی بررسی شود.
نقش یبوست در افتادگی کف لگن
یبوست مزمن و زور زدن مداوم میتوانند فشار زیادی به کف لگن وارد کنند.
به همین دلیل مدیریت دفع بخش مهمی از مراقبت برخی افراد مبتلا به پرولاپس است.
این مدیریت ممکن است شامل توجه به:
- مصرف مناسب مایعات
- فیبر کافی در رژیم غذایی
- فعالیت بدنی
- وضعیت مناسب هنگام دفع
- کاهش زور زدن غیرضروری
باشد.
اگر یبوست شدید یا مداوم است، باید علت آن نیز از نظر پزشکی بررسی شود.
پساری چیست؟
Pessary وسیلهای است که داخل واژن قرار میگیرد و میتواند به حمایت از اندامهای لگنی کمک کند.
پساری در برخی افراد برای مدیریت علائم پرولاپس مورد استفاده قرار میگیرد.
انتخاب نوع مناسب، اندازه و نحوه استفاده باید توسط متخصص مربوط انجام شود.
در برخی بیماران ممکن است پساری در کنار تمرینات کف لگن و سایر اقدامات محافظهکارانه استفاده شود.
فیزیوتراپی پرولاپس شامل چه اقداماتی است؟
برنامه فیزیوتراپی بر اساس ارزیابی تنظیم میشود و ممکن است شامل موارد زیر باشد:
ارزیابی عملکرد کف لگن
قدرت، استقامت، هماهنگی و توانایی شل کردن عضلات میتوانند مورد بررسی قرار گیرند.
تمرینات اختصاصی کف لگن
در صورت نیاز، برنامهای متناسب با توان فرد طراحی میشود و بهتدریج پیشرفت میکند.
تمرینات تنفسی و هماهنگی
نحوه هماهنگی کف لگن با دیافراگم و عضلات شکم هنگام فعالیت میتواند مورد توجه قرار گیرد.
آموزش مدیریت فشار
فرد ممکن است نحوه مناسبتر تنفس و کنترل فشار هنگام فعالیتهای روزمره یا ورزش را تمرین کند.
اصلاح سطح فعالیت
اگر یک فعالیت خاص علائم را تشدید میکند، ممکن است بهصورت موقت اصلاح شود و سپس فرد به شکل تدریجی به آن بازگردد.
آموزش مرتبط با دفع
در افراد دارای یبوست یا زور زدن مکرر، اصلاح برخی عادتهای دفع میتواند بخشی از برنامه باشد.
تمرینات عمومی بدن
قدرت پاها، لگن، تنه و توانایی انجام فعالیتهای عملکردی نیز ممکن است در برنامه توانبخشی مورد توجه قرار گیرند.
آیا دستگاههای فیزیوتراپی پرولاپس را درمان میکنند؟
درمان اصلی محافظهکارانه پرولاپس بر مدیریت علائم، تمرین مناسب و اصلاح عوامل مؤثر تمرکز دارد.
تجهیزات یا روشهای کمکی فیزیوتراپی در صورت وجود اندیکاسیون ممکن است برای برخی مشکلات همراه مورد استفاده قرار گیرند، اما نباید انتظار داشت یک دستگاه بتواند بهتنهایی افتادگی ساختاری اندامهای لگنی را برطرف کند.
در این مشکل، ارزیابی، آموزش و برنامه فعال توانبخشی اهمیت زیادی دارند.
چه زمانی برای علائم پرولاپس مراجعه کنیم؟
اگر موارد زیر وجود دارند، بهتر است وضعیت بررسی شود:
- احساس مداوم فشار یا سنگینی لگن
- احساس وجود چیزی در واژن
- مشاهده یا لمس برجستگی
- افزایش علائم هنگام ایستادن یا فعالیت
- مشکلات جدید ادراری
- مشکلات دفع
- محدود شدن ورزش به دلیل فشار لگنی
- ادامه علائم پس از زایمان
ارزیابی میتواند نوع مشکل و گزینههای مناسب مدیریت آن را مشخص کند.
چه زمانی باید ابتدا به پزشک مراجعه کرد؟
تشخیص پرولاپس و تعیین نوع و شدت آن نیازمند ارزیابی مناسب است.
همچنین اگر علائم همراه با مواردی مانند:
- خونریزی غیرعادی
- خون در ادرار یا مدفوع
- درد شدید یا ناگهانی
- تب
- مشکل قابلتوجه در تخلیه مثانه
- تغییر ناگهانی کنترل ادرار یا مدفوع
- علائم جدید و بهسرعت در حال تشدید
باشند، بررسی پزشکی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
آیا افتادگی رحم با فیزیوتراپی کاملاً برطرف میشود؟
هدف فیزیوتراپی باید واقعبینانه تعریف شود.
در برخی افراد، تمرینات کف لگن میتوانند علائم را بهطور قابلتوجهی کاهش دهند و عملکرد را بهتر کنند.
اما فیزیوتراپی نمیتواند در همه درجات و انواع پرولاپس ساختارهای افتاده را کاملاً به وضعیت اولیه بازگرداند.
در موارد شدیدتر یا زمانی که درمان محافظهکارانه پاسخ کافی ایجاد نمیکند، ممکن است گزینههای دیگری مانند پساری یا جراحی توسط پزشک مطرح شوند.
چند جلسه فیزیوتراپی برای پرولاپس لازم است؟
عدد ثابتی برای همه وجود ندارد.
نوع و شدت پرولاپس، عملکرد عضلات، شدت علائم، اهداف فرد و پاسخ به تمرین در تعیین مدت برنامه مؤثر هستند.
توانبخشی عضلات کف لگن نیز معمولاً یک فرآیند تدریجی است و تمرین منظم در خانه بخش مهمی از برنامه محسوب میشود.
سوالات متداول درباره افتادگی اندامهای لگنی
از کجا بفهمیم افتادگی رحم داریم؟
احساس فشار یا سنگینی لگن و وجود یا احساس برجستگی در واژن میتوانند از علائم باشند، اما تشخیص قطعی و تعیین نوع افتادگی نیازمند معاینه پزشکی است.
آیا افتادگی رحم بدون جراحی درمان میشود؟
بسته به نوع و شدت مشکل، برخی افراد میتوانند از روشهای محافظهکارانه مانند تمرینات کف لگن، فیزیوتراپی و پساری برای مدیریت علائم استفاده کنند. جراحی برای همه افراد ضروری نیست.
آیا کگل برای افتادگی رحم مفید است؟
تمرینات کف لگن میتوانند در برخی زنان مبتلا به پرولاپس علامتدار باعث بهبود علائم و عملکرد شوند. برنامه تمرین بهتر است بر اساس ارزیابی تنظیم شود.
آیا با افتادگی رحم میتوان ورزش کرد؟
در بسیاری از موارد بله. نوع و شدت فعالیت باید متناسب با علائم و ظرفیت فرد باشد. اگر ورزش باعث افزایش فشار یا سنگینی میشود، بهتر است برنامه بررسی و اصلاح شود.
آیا پرولاپس بعد از زایمان بهتر میشود؟
علائم و وضعیت بدن در ماههای پس از زایمان میتوانند تغییر کنند. میزان بهبود برای همه یکسان نیست و در صورت ادامه علائم، ارزیابی میتواند مفید باشد.
آیا یبوست پرولاپس را بدتر میکند؟
زور زدن مکرر هنگام دفع میتواند فشار بیشتری بر کف لگن وارد کند. به همین دلیل مدیریت یبوست و کاهش زور زدن میتواند بخشی از برنامه مراقبتی باشد.
آیا پرولاپس فقط در زنان مسن اتفاق میافتد؟
خیر. اگرچه احتمال آن با افزایش سن بیشتر میشود، زنان جوانتر نیز ممکن است بهخصوص پس از بارداری و زایمان با پرولاپس مواجه شوند.
فیزیوتراپی میتواند افتادگی را کاملاً از بین ببرد؟
فیزیوتراپی در برخی افراد میتواند علائم و عملکرد را بهبود دهد، اما نمیتوان انتظار داشت همه انواع و درجات پرولاپس صرفاً با تمرین کاملاً از نظر ساختاری برطرف شوند.
خدمات فیزیوتراپی افتادگی اندامهای لگنی در کلینیک فیزیوتراپی باتیس
در کلینیک فیزیوتراپی باتیس، افرادی که با علائمی مانند احساس فشار و سنگینی لگن، کاهش عملکرد کف لگن یا مشکلات مرتبط پس از بارداری و زایمان مراجعه میکنند، بر اساس شرایط و علائم خود ارزیابی میشوند.
در مواردی که تشخیص افتادگی اندامهای لگنی مطرح یا توسط پزشک تأیید شده است، هدف فیزیوتراپی بررسی عوامل عملکردی قابل اصلاح و طراحی برنامه توانبخشی متناسب با شرایط بیمار است.
بسته به یافتههای ارزیابی، خدمات فیزیوتراپی در باتیس میتوانند شامل:
- ارزیابی عملکرد عضلات کف لگن
- آموزش صحیح فعالسازی و شل کردن عضلات
- تمرینات قدرت و استقامت در افراد مناسب
- تمرینات تنفسی و هماهنگی
- آموزش مدیریت فشار هنگام فعالیت
- تمرینات عملکردی
- آموزش برای بازگشت تدریجی به ورزش
- بررسی الگوهای مرتبط با دفع و زور زدن
- طراحی برنامه تمرینی خانگی
باشند.
در افرادی که پرولاپس باعث شده فعالیت یا ورزش خود را محدود کنند، یکی از اهداف توانبخشی میتواند کمک به افزایش تدریجی ظرفیت بدن و پیدا کردن سطح مناسبی از فعالیت باشد.
در کلینیک فیزیوتراپی باتیس در نیاوران برنامه درمان بر اساس شرایط هر فرد طراحی میشود و تمرینات عمومی و یکسان جایگزین ارزیابی عملکردی نمیشوند.
جمعبندی
افتادگی اندامهای لگنی یا Pelvic Organ Prolapse زمانی ایجاد میشود که حمایت طبیعی از یکی یا چند اندام داخل لگن کاهش پیدا کند.
احساس فشار یا سنگینی لگن، برجستگی در واژن، برخی مشکلات ادراری یا دفع و تشدید علائم هنگام ایستادن و فعالیت میتوانند از نشانههای پرولاپس باشند.
بارداری و زایمان، افزایش سن، یبوست، سرفه مزمن و برخی عوامل دیگر میتوانند احتمال ایجاد این مشکل را افزایش دهند.
اما تشخیص پرولاپس به معنی نیاز قطعی به جراحی نیست.
در برخی افراد، درمان محافظهکارانه شامل فیزیوتراپی و تمرینات تخصصی عضلات کف لگن میتواند به کاهش علائم و بهبود عملکرد کمک کند.
در کلینیک فیزیوتراپی باتیس، برنامه توانبخشی بر اساس عملکرد کف لگن، میزان علائم و فعالیتهای موردنیاز هر فرد تنظیم میشود و میتواند شامل تمرینات کف لگن، آموزش مدیریت فشار، تمرینات تنفسی و عملکردی و برنامه بازگشت تدریجی به فعالیت باشد.
منبع=> کلیک کنید.
هیچ دیدگاهی ثبت نشده